ZABIERAĆ

zabiera|ć\~ny несов. 1. забирать, брать;2. отнимать, забирать; ср. zabrać + 1. brać 2. pozbawiać, odbierać

I(czas.) братьII(czas.) забиратьIII(czas.) приниматьIV(czas.) уносить

Czasownik zabierać się браться приступать Potoczny собираться Potoczny отправляться Potoczny убираться

1. (komuś) забирать у кого 2. (usuwać, przenosić, np. swoje rzeczy) убирать 3. (odbierać, pozbawiać czegoś) отнимать у кого ∆ nauka zabiera dużo czasu учёба отнимает много времени 4. (ze sobą, np. syna, dokumenty) захватывать / брать ∆ samochody chętnie nas zabierały машины брали нас охотно 5. (uprowadzać, np. więźniów) уводить 6. (wioząc, np. ładunek) увозить 7. (niosąc, np. gazety, zabawki) уносить у кого 8. (zajmować, wypełniać, np. przestrzeń) занимать ◊ nie zabierający głosu безгласный (робкий) ◊ zabierać głos 1. брать слово 2. (mieć wystąpienie) выступать 

Lehçe - Rusca lüğətdə Lehçe ZABIERAĆ sözünün Rusca mənası nədir? Lehçe dilindəki ZABIERAĆ sözünün Rusca dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.