CZUB

♂ 1. хохол; вихор;2. (wierzchołek) верхушка ž; конец, кончик; нос (statku);● mieć w \~ie быть навеселе;wziąć się za \~y схватиться, подраться

Czasownik czubić вздорить драться czubić się ссориться Rzeczownik czub m чуб m верхушна m макушка f кончик m

1. (włosy, sierść) хохол / чуб 2. (kędzior) вихор 3. (szpic) конец 4. (wierzch) верхушка ◊ z czubem 1. чубатый / чубастый разг. 2. (nałożyć, nalać) горой 

2. (wierzchołek) верхушка ž; конец, кончик; нос (statku); ● mieć w ~ie быть навеселе; wziąć się za ~y схватиться, подраться

Lehçe - Rusca lüğətdə Lehçe CZUB sözünün Rusca mənası nədir? Lehçe dilindəki CZUB sözünün Rusca dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.