disobey

v. itaat etmemek, uymamak, söz dinlememek
* * *
itaat etme
* * *
[disə\'bei]
verb
(to fail or refuse to do what is commanded: He disobeyed my orders not to go into the road; He disobeyed his mother.) itaatsizlik etmek, söz dinlememek
- disobedience
- disobedient

- disobediently

itaat etme

/disı'bey/ e. söz dinlememek, itaat etmemek, itaatsizlik etmek; (kural, yasa, vb.) çiğnemek, uymamak

İngiliscə - Türkcə lüğətdə İngiliscə disobey sözünün Türkcə mənası nədir? İngiliscə dilindəki disobey sözünün Türkcə dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.