abdicate

v. tahttan çekilmek; el çekmek, bırakmak, vazgeçmek
* * *
vazgeç
* * *
[\'æbdikeit]
verb
1) (to leave or give up the position and authority of a king or queen: The king abdicated (the throne) in favour of his son.) tahttan çekilmek
2) (to leave or give up (responsibility, power etc): He abdicated all responsibility for the work to his elder son.) bırakmak
•
- abdication

vazgeç

/'ebdikeyt/ e. tahttan çekilmek; (hakkından) vazgeçmek, el çekmek, bırakmak

İngiliscə - Türkcə lüğətdə İngiliscə abdicate sözünün Türkcə mənası nədir? İngiliscə dilindəki abdicate sözünün Türkcə dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.