outlaw

I [\'aʊtlɔː]
nome fuorilegge m. e f.
II [\'aʊtlɔː]
verbo transitivo
1) dichiarare illegale [practice, organization]
2) stor. dir. bandire, mettere al bando [criminal]
* * *
1. noun
(a criminal, especially one who is punished by being refused the protection of the law.) fuorilegge
2. verb
(to make (someone) an outlaw.) bandire
* * *
outlaw (1) /ˈaʊtlɔ:/
a.
illegale; proibito dalla legge: an outlaw strike, uno sciopero illegale.
outlaw (2) /ˈaʊtlɔ:/
n.
1 (stor.) proscritto
2 bandito; criminale; fuorilegge.
(to) outlaw /ˈaʊtlɔ:/
v. t.
1 (stor.) bandire; mettere al bando; proscrivere
2 dichiarare (o rendere) illegale; vietare; proibire.
* * *
I [\'aʊtlɔː]
nome fuorilegge m. e f.
II [\'aʊtlɔː]
verbo transitivo
1) dichiarare illegale [practice, organization]
2) stor. dir. bandire, mettere al bando [criminal]

İngiliscə - İtalyan lüğətdə İngiliscə outlaw sözünün İtalyan mənası nədir? İngiliscə dilindəki outlaw sözünün İtalyan dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.