(to) inflict

(to) inflict /ɪnˈflɪkt/
v. t.
1 infliggere; imporre: to inflict a punishment on sb., infliggere una punizione a q.; to inflict one\'s ideas on sb., imporre a q. le proprie idee
2 (leg.) comminare, irrogare (una pena, ecc.)
3 (fam.) appiccicare, appioppare (un bambino a cui badare e sim.)
● to inflict a blow on sb., assestare un colpo a q.

(to) inflict /ɪnˈflɪkt/
v. t.
1 infliggere; imporre: to inflict a punishment on sb., infliggere una punizione a q.; to inflict one\'s ideas on sb., imporre a q. le proprie idee
2 (leg.) comminare, irrogare (una pena, ecc.)
3 (fam.) appiccicare, appioppare (un bambino a cui badare e sim.)
● to inflict a blow on sb., assestare un colpo a q.

İngiliscə - İtalyan lüğətdə İngiliscə (to) inflict sözünün İtalyan mənası nədir? İngiliscə dilindəki (to) inflict sözünün İtalyan dilindəki mənasını yuxarıda oxuya bilərsiniz.